ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ, ΠΡΟΣ ΚΑΛΛΙΠΠΟΝ

Δημοσθένους, Προς Κάλλιππον, 52.12-14 (S.H. Butcher & W. Rennie, εκδ. 1903–31. Demosthenis Orationes. Ι–III. Οξφόρδη: Clarendon Press. Ανατ. 1960–66)
Εισαγωγικό σημείωμα:  

Ο Απολλόδωρος απολογείται ως κληρονόμος του τραπεζίτη Πασίωνα μετά την αγωγή για επιστροφή χρημάτων που υπέβαλε ο Κάλλιππος για μια συναλλαγή που είχε διενεργήσει στο παρελθόν ο νεκρός πλέον πατέρας του. Πιο συγκεκριμένα: ο Λύκωνας ο Ηρακλεώτης ήταν έμπορος και, πριν αναχωρήσει για ένα ταξίδι προς τη Λιβύη, τοποθέτησε ένα χρηματικό ποσό στην τράπεζα του Πασίωνα, ορίζοντας ρητά ότι αυτό προοριζόταν για τον Κηφισιάδη. Μετά από επίθεση ληστών κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ο Λύκωνας σκοτώθηκε και ο Κηφισιάδης εισέπραξε το ποσό από τον Φορμίωνα, με την –απαραίτητη κατά το νόμο– παρουσία μαρτύρων που πιστοποίησαν την ταυτότητά του (ανάμεσά τους ήταν ο Αρχεβιάδης). Ο Κάλλιππος επανήλθε και, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί την ιδιότητα του προξένου, διεκδίκησε την περιουσία του Λύκωνα.  

Κείμενο:

[12] Ἃ μὲν διελέχθη, ὦ ἄνδρες δικασταί, οὗτος μὲν τῷ πατρί, ἐκεῖνος δὲ τῷ Ἀρχεβιάδῃ καὶ τῷ Κηφισιάδῃ τούτου δεη- θέντος καὶ τούτῳ χαριζόμενος, ταῦτ’ ἔστιν, ἐξ ὧν κατὰ μικρὸν ἡ δίκη αὕτη πέπλασται· ὧν ἐγὼ ἤθελον τούτῳ ταύτην ἥτις εἴη μεγίστη πίστις δοῦναι, ἦ μὴν ἐγὼ τοῦ πατρὸς ἀκούειν. [13] οὗτος δὲ ὁ ἀξιῶν ὑφ’ ὑμῶν πιστεύεσθαι ὡς ἀληθῆ λέγων, τρία ἔτη διαλιπὼν ἐπειδὴ τὸ πρῶτον διαλεχθέντος τοῦ πατρὸς τῷ Ἀρχεβιάδῃ καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς Κηφισιάδου ἐπιτηδείοις οὐκ ἔφασαν Καλλίππῳ προσέ- χειν τὸν νοῦν οὐδὲ οἷς λέγει, [14] ἐπειδὴ ᾔσθετο ἀδυνάτως ἤδη ἔχοντα τὸν πατέρα καὶ μόγις εἰς ἄστυ ἀναβαίνοντα καὶ τὸν ὀφθαλμὸν αὐτὸν προδιδόντα, λαγχάνει αὐτῷ δίκην, οὐ μὰ Δί’ οὐχ ὥσπερ νῦν ἀργυρίου, ἀλλὰ βλάβης, ἐγκαλέσας βλάπτειν ἑαυτὸν ἀποδιδόντα Κηφισιάδῃ τὸ ἀργύριον, ὃ κατέλιπε Λύκων ὁ Ἡρακλεώτης παρ’ αὐτῷ, ἄνευ αὑτοῦ ὁμο- λογήσαντα μὴ ἀποδώσειν. λαχὼν δὲ παρὰ μὲν τοῦ διαιτη- τοῦ ἀνείλετο τὸ γραμματεῖον, προὐκαλέσατο δ’ αὐτὸν ἐπιτρέψαι Λυσιθείδῃ, αὑτοῦ μὲν καὶ Ἰσοκράτους καὶ Ἀφαρέως ἑταίρῳ, γνωρίμῳ δὲ τοῦ πατρός. 

Παρατηρήσεις:  
I. Από το κείμενο που σας δόθηκε να γράψετε τη μετάφραση του αποσπάσματος : «… τρία ἔτη διαλιπὼν … λαγχάνει αὐτῷ δίκην … » (μον. 10)

II. Με βάση το κείμενο που διαβάσατε, να αποδώσετε σε μια παράγραφο τις ενέργειες-μεθοδεύσεις του Καλλίππου σχετικά με την περιουσία του Λύκωνα, όπως τις περιγράφει ο Απολλόδωρος. (μον. 10)

III. Γραμματική (μον.10):  α) διελέχθη, δοῦναι, ἀκούειν, λαγχάνει : Να αντικατασταθούν χρονικά οι ρηματικοί τύποι.
β) ἀναβαίνοντα, ἀποδιδόντα : Να αντικατασταθούν εγκλιτικά στο β’ ενικό πρόσωπο Αορίστου Β’.
 γ) πίστις, ἔτη, νοῦν, ἄστυ, Ἰσοκράτους : Να γραφεί η δοτική και η αιτιατική πτώση των παραπάνω ονομάτων στον ευρισκόμενο αριθμό. Σε περίπτωση που κάποιο/α από το/τα παραπάνω όνομα/τα βρίσκεται/βρίσκονται σε κάποια από τις ζητούμενες πτώσεις να γραφεί/ούν στις ζητούμενες πτώσεις αλλά στον αντίθετο από τον ευρισκόμενο αριθμό.

IV. Συντακτικό (μον. 10):
 α) τῷ Κηφισιάδῃ, τούτου,  ταῦτ’, διαλεχθέντος, Κηφισιάδου, μόγις, ὁ Ἡρακλεώτης : Να αναγνωριστούν συντακτικά πλήρως οι παραπάνω λέξεις του κειμένου.
 β) Να αναγνωρίσετε πλήρως συντακτικά το απαρέμφατο δοῦναι και να αναλύσετε (σε αντίστοιχο είδος πρότασης) τη μετοχή ὁμολογήσαντα.
γ) «λαχὼν δὲ παρὰ μὲν τοῦ διαιτητοῦ ἀνείλετο τὸ γραμματεῖον»: Να μετασχηματιστεί σε απαρεμφατική η πρόταση με εξάρτηση από τη φράση «’Απολλόδωρος ἔφη …»